บทว่า อุปาคมิ แปลว่า เข้า. บทว่า ทฺวินฺนํ สหสหสฺสินํ แปลว่า สองแสน.

ปาฐะว่า ตทา อาสิ สมาคโม ดังนี้ก็มี. ผิว่า มีได้ก็ดี.

ครั้งนั้น เมื่อพระตถาคตประทับอยู่ ณ ไพรสณฑ์นั้น พระโพธิสัตว์ของเราเป็นราชสีห์ เห็นพระองค์ประทับนั่งเข้านิโรธสมาบัติ ๗ วัน ก็มีจิตเลื่อมใส ทำประทักษิณ เกิดปิติโสมนัส บันลือสีหนาท ๓ ครั้ง ไม่ละปิติที่มีพุทธคุณเป็นอารมณ์ ๗ วัน ด้วยปิติสุขนั่นแล ก็ไม่ออกหาเหยื่อ ยอมสละชีวิต ยืนอยู่ใกล้ๆ.

ครั้งนั้น ล่วงไป ๗ วัน พระศาสดาก็ออกจากนิโรธสมาบัติ ผู้เป็นสีหะในนรชน ทรงตรวจดูราชสีห์ ทรงพระดำริว่า ขอราชสีห์นั้นจงมีจิตเลื่อมใสแม้ในภิกษุสงฆ์ ขอสงฆ์จงมา ภิกษุหลายโกฏิก็พากันมาทันทีทันใด ราชสีห์ก็ยังจิตให้เลื่อมใสในพระสงฆ์.