บทว่า อุปคญฺฉุํ พุทฺธสนฺติเก ความว่า พวกอัญญเดียรถีย์แม้ทั้งหมดที่ถูกพวกมนุษย์ชาวแว่นแคว้นรุกรานอย่างนี้ มาประชุมแล้วก็ถึงพระปทุมุตตรทศพลพระองค์เดียวเป็นสรณะ พากันกล่าวถึงสรณะอย่างนี้ว่า ขอพระองค์โปรดทรงเป็นศาสดา เป็นนาถะ เป็นคติ เป็นที่ไปเบื้องหน้า เป็นสรณะของพวกข้าพระองค์เถิด.

ชื่อว่าอนุกัมปกะ เพราะทรงเอ็นดู.

ชื่อว่าการุณิกะ เพราะทรงประพฤติด้วยความกรุณา.

บทว่า สมฺปตฺเต ได้แก่ พวกเดียรถีย์ที่มาประชุมเข้าถึงสรณะ.