บทว่า ปตฺติโก แปลว่า มีใบมาก. อธิบายว่า ปกคลุมด้วยใบทั้งหลายมีสีเหมือนแก้วผลึก.

บทว่า อุชุ ได้แก่ ไม่คด ไม่งอ.

บทว่า วํโส แปลว่า ไม้ไผ่.

บทว่า พฺรหา ได้แก่ ใหญ่โดยรอบ.