บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทุติโย นวุติโกฏินํ ความว่า อภิสมัยครั้งที่ ๒ ได้มีแก่สัตว์เก้าสิบโกฏิ.

บทว่า พนฺธนาโต ก็คือ พนฺธนโต แปลว่า จากเครื่องผูก. ความว่า ทรงเปลื้องจากสังโยชน์ ๑๐.

บัดนี้ เมื่อจะทรงแสดงถึงสัตว์ที่ทรงเปลื้อง โดยสรุป จึงตรัสว่า นรมรู.

บทว่า นรมรู ก็คือ นรามเร ได้แก่ มนุษย์และเทวดา.