พึงเห็นว่าคำที่เป็นปัจจุบันกาล ใช้ในอรรถอดีตกาล.

บทว่า สตฺถรํ ก็คือ สตฺถารํ.

บทว่า อนิวตฺตมานสํ ได้แก่ มีใจไม่ท้อถอย.

ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นทรงมีพระนครชื่อว่าอโนมะ พระชนกมีพระนามว่าพระเจ้าสุปปตีตะ พระชนนีพระนามว่าพระนางยสวดี คู่พระอัครสาวกชื่อว่าพระโสณะและพระอุตตระ พระพุทธอุปัฏฐากชื่อว่าพระอุปสันตะ คู่พระอัครสาวิกาชื่อว่าพระรามาและพระสมาลา โพธิพฤกษ์ชื่อว่าต้นสาละ พระสรีระสูง ๖๐ ศอก พระชนมายุหกหมื่นปี พระอัครมเหสีพระนามว่าพระนางสุจิตตา พระโอรสพระนามว่าพระสุปปพุทธะ เสด็จออกภิเนษกรมณ์ด้วยพระวอทอง.