บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า โอฆานํ ได้แก่ โอฆะมีกาโมฆะเป็นต้น.

คำนี้เป็นชื่อของโอฆะ ๔. โอฆะเหล่านั้นของผู้ใดมีอยู่ ย่อมคร่าผู้นั้นให้จมลงในวัฏฏะ เพราะเหตุนั้นจึงชื่อว่าโอฆะ.

โอฆะเหล่านั้นพึงเห็นฉัฏฐีวิภัตติลงในอรรถทุติยาวิภัตติ ความว่า ผู้ก้าวล่วงโอฆะ ๔ อย่าง.

แม้ในคำว่า ภิชฺชิตานํ นี้ ก็มีนัยอย่างนี้เหมือนกัน.