เพราะละเว้นความที่เยิ่นเย้อ ประกาศแต่ความอัน

ไพเราะทุกประการ ฉะนั้น จึงชื่อว่ามธุรัตถวิลาสินี.

เมื่อสาธุชน ผู้มีวาจาไพเราะ ชื่อกัณหทาส สร้าง

วิหาร ที่มีกำแพงและซุ้มประตูอันงามโดยอาการต่างๆ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๒,๕๗๐

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “พุทธปกิรณกกัณฑ์”