ในบทเหล่านั้น บทว่า ยทา คือ ในกาลใด.

บทว่า พฺรหารญฺเญ คือ ในป่าใหญ่. อธิบายว่า ในป่าใหญ่ชื่อว่าอรัญญานี.

บทว่า สุญฺเญ ว่างเปล่า คือสงัดจากชน.

บทว่า วิปินกานเน คือ ป่าเล็กๆ อันสงัดเงียบ.