บทว่า สุสฺโสณิ คือ มีตะโพกงาม.

บทว่า สุพฺภูรุ คือ มีคิ้วและขาอ่อนงาม.

บทว่า วิลคฺคมชฺเฌ ท่ามกลางตัวคือสะเอว.

บทว่า กิสฺส เม คือ นี่เป็นผลแห่งกรรมอะไรในกรรมที่เราทำแล้ว เราได้ที่พึ่งในวันนี้ในมหาสมุทรซึ่งหาที่พึ่งมิได้ด้วยกรรมใด.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๒,๗๒๘

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สังขพราหมณจริยา”