ในบทเหล่านั้น บทว่า ฉาตโก คือ อยาก. บทว่า ตสิโต คือ กระหาย.

พึงนำบทว่า อิจฺฉติ มาประกอบบทว่า โก มาลํ โก วิเลปนํ ความว่า ใครต้องการดอกไม้ ใครต้องการร่มดังนี้.

บทว่า นคฺโค ขาดแคลนผ้า. อธิบายว่า มีความต้องการผ้า.

บทว่า ปริทหิสฺสติ คือ นุ่งห่ม.