อนึ่ง ในชมพูทวีปทั้งสิ้นจักหาผู้ที่มีปัญญาเสมอด้วยบุตรของข้าพระองค์ไม่มี.

นั่นเป็นบุรพนิมิตของเขา พระเจ้าข้า.

พระราชาทรงยินดี พระราชทานทรัพย์ ๑,๐๐๐ โดยตรัสว่า จงเป็นค่าน้ำนมของพ่อกุมารเถิด แล้วตรัสว่า เมื่อบุตรของท่านเจริญวัย จงนำมาอยู่กับเรา.

ต่อมา กุมารนั้นเจริญวัยเป็นผู้เห็นประโยชน์อันควรจึงเป็นอนุสาสกในกิจทั้งปวงของพระราชา ๗ พระองค์ ครั้นบวชแล้วก็ได้สั่งสอนสัตว์ทั้งหลายจากสิ่งไม่เป็นประโยชน์ แล้วชักชวนด้วยสิ่งมีประโยชน์ทั้งปัจจุบันและสัมปรายภพ.