เมื่อเป็นอย่างนี้การที่ข้าพเจ้ามาหาท่าน จึงเป็นการมาดีทีเดียว. พ่อเจ้าประคุณ พ่อเป็นอัครบุรุษทั่วชมพูทวีปยังอยู่ในปฐมวัย ชื่อว่าการละสมบัติและความเป็นใหญ่ ถึงอย่างนี้ออกบวชเป็นความประเสริฐยิ่ง ดุจคันธหัตถีทำลายเครื่องผูกทำด้วยเหล็กแล้วกลับไปป่าฉะนั้น นี้ชื่อว่าเป็นเชื้อสายของพระพุทธเจ้า.

แม้พระมหาสัตว์ก็ดำริว่า เราออกจากเมืองนี้ไปบวชไม่เป็นการสมควร เรายังถวายอนุสาสน์อรรถและธรรมแก่ราชตระกูลอยู่ เพราะฉะนั้น เราทูลพระราชาเหล่านั้น หากว่า พระราชาเหล่านั้นจะบวชบ้างก็จะเป็นการดีทีเดียว เราจักคืนตำแหน่งปุโรหิตของเราแล้วบวช

จึงทูลแด่พระราชาเรณุก่อน พระราชาเรณุทรงปลอบโยนด้วยกามมากมาย จึงทูลถึงเหตุความสังเวชของตนและความประสงค์เพื่อจะบวชอย่างเดียวแด่พระราชา.

เมื่อพระราชาเรณุตรัสว่า ผิว่าเป็นอย่างนั้นแม้เราก็จักบวชด้วย จึงรับว่า ดีแล้ว พระเจ้าข้า.