อธิบายว่า เกิดอัธยาศัยในการให้ว่า เราจักให้ดวงตา.

บทว่า สงฺกปฺโป คือ ความปรารถนา. บทว่า ปริปูริโต คือ บริบูรณ์แล้ว.

ลำดับนั้น พระโพธิสัตว์ทรงดำริว่า พราหมณ์นี้ขอดวงตาแม้ใครๆ ก็ให้ยาก กะเราดุจรู้วาระจิตของเรา. น่ากลัวว่าจะเป็นเทพองค์หนึ่งแนะมา หรืออย่างไร. เราจักถามดูก่อนแล้วจึงตรัสถามพราหมณ์นั้น

ดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ในเทศนาชาดกว่า :-