บทว่า ยมาหุ คือ ชนทั้งหลายพากันพูดถึงสิ่งใดในโลกว่า สละได้ยาก.

บทว่า วณิพฺพโก คือ ผู้ขอ. บทว่า วณึ คือ การขอ.

บทว่า เต เต คือ ความปรารถนาเหล่านั้นของท่านผู้ตาบอด.

บทว่า ส จกฺขุมา คือ ท่านผู้มีดวงตาด้วยดวงตาของเรา.