จริงอยู่ บทนี้เป็นพหูพจน์ในความเดียวกัน.

พึงทราบการเชื่อมความว่า พระนางเป็นมเหสีเป็นที่รักของท้าวสักกะ.

อนึ่ง พระนางได้เป็นพระชนนีของเราในอัตภาพสุดท้าย. ในชาติอันล่วงแล้วนั้น พระนางมีพระนามว่าผุสดี. กษัตริย์ทั้งหลายในชาติอันล่วงแล้วนั้น. เราได้เกิดเป็นเวสสันดรในพระครรภ์ของพระนางในชาติใดก่อนแต่ชาตินั้น พระนางได้เป็นพระมเหสี เป็นที่รักของท้าวสักกะ.

พึงทราบเรื่องราวเป็นลำดับ ดังต่อไปนี้.