บทว่า ทินฺนวรา คือ พรอันท้าวสักกะประทานแล้วด้วยทรงให้ปฏิญญาว่า เราจักให้พร.

บทว่า ตุฏฺฐหฏฺฐา นางมีพระทัยยินดีร่าเริงคือยินดีด้วยความพอใจในลาภที่พระนางปรารถนาไว้ และร่าเริงด้วยเห็นความปรารถนานั้นถึงที่สุด.

บทว่า ปโมทิตา คือมีพระทัยเบิกบานด้วยความปราโมทย์มีกำลัง.

บทว่า มมํ อพฺภนฺตรํ กตฺวา คือ ทรงทำเราไว้ในภายใน ในพรเหล่านั้น.