ป่วยไข้ คนแก่ ยาจก คนเดินทาง สมณพราหมณ์

คนสิ้นเนื้อประดาตัว คนไม่มีอะไรเลย.

ในบทเหล่านั้น บทว่า มม เตเชน ด้วยเดชของเรา คือด้วยอานุภาพแห่งอัธยาศัยในการให้ของเรา.

บทว่า ขีเณ คือ หมดสิ้นด้วยโภคะเป็นต้น คือถึงความเสื่อมโทรม.