จริงอยู่ พระโพธิสัตว์ทั้งหลาย แม้ถึงความเป็นผู้ตกอยู่ในอำนาจของกรรมก็ยังบังเกิดในกำเนิดเดียรัจฉานเพื่ออนุเคราะห์สัตว์เดียรัจฉานเช่นนั้น.

บทว่า ปวนจารโก คือ ผู้เที่ยวไปในป่าใหญ่ ชื่อว่า ติณปณฺณสากผลภกฺโข เพราะมีหญ้า มีหญ้าแพรกเป็นต้น ใบไม้ที่กอไม้ ผักอย่างใดอย่างหนึ่ง และผลไม้ที่ตกจากจากต้นไม้.

บทว่า ปรวิเหฐนวิวชฺชิโต คือ เว้นจากการเบียดเบียนผู้อื่น.

บทว่า สุตฺตโปโต จ คือ ลูกนาก.