บทว่า ปฏิยาเทถ คือ จงเตรียมตามสติตามกำลัง. บทว่า ทาตเว คือ เพื่อให้.

บทว่า อุปวสฺสถ คือ จงทำอุโบสถกรรม ได้แก่จงรักษาอุโบสถศีล.

การตั้งอยู่ในศีลแล้วให้ทานย่อมมีผลมาก เพราะฉะนั้น เมื่อยาจกมาถึง พึงให้จากอาหารที่พวกท่านควรเคี้ยวกินแล้วจึงกิน ท่านแสดงไว้ดังนี้.

บทว่า เต สาธูติ สัตว์เหล่านั้นรับโอวาทของพระโพธิสัตว์ด้วยศีรษะ แล้วอธิษฐานองค์อุโบสถ.