บทว่า พราหมณวณฺณินา คือ มีอัตภาพเป็นรูปพราหมณ์.

บทว่า อาสยํ คือ พุ่มไม้เป็นที่อยู่.

บทว่า สนฺตุฏฺโฐ คือ ยินดีโดยส่วนทั้งปวงอย่างสม่ำเสมอ.

บทว่า ฆาสเหตุ คือ เพราะเหตุแห่งอาหาร.