และสสบัณฑิต ผู้ให้ทานอันประเสริฐในกาลนั้น เป็นเรานี่

เอง ทานเหล่านี้เป็นบริวารแห่งทาน เป็นทานบารมี เรา

ได้ให้ชีวิตเป็นทานแก่ยาจก จึงยังบารมีนี้ให้เต็มได้.

ในบทเหล่านั้นบทว่า อหเมว ตทา อาสึ ในกาลนั้นเป็นเรานี่เอง คือผู้ใดได้ให้ทานอันประเสริฐเหล่านั้น คือผู้ใดได้ให้ทานอันอุดมเหล่านั้น ผู้นั้นมีอกิตติพราหมณ์เป็นต้น ในกาลนั้นได้เป็นเรานี่เอง มิใช่คนอื่น.