เราก็จะไม่โกรธเขาเลย เพราะเรากลัวศีลของเราจะขาด.

ในบทเหล่านั้นบทว่า ปากติกํ คือ เหมือนเดิม.

บทว่า สรีรานุคตํ คือ กำลังกายที่ติดอยู่กับร่างกาย.

อธิบายว่า มิใช่กำลังกายที่เกิดขึ้นด้วยญาณ คือความเป็นผู้ฉลาดในอุบาย.