บทว่า จตุโร องฺเค คือ มีองค์ ๔.

บทว่า อธิฏฺฐาย คือ อธิษฐาน. บทว่า เสมิ คือ นอน.

บทว่า ฉวิยา แสดงถึงองค์ ๔ เหล่านั้น.

ในองค์ ๔ เหล่านั้น การสละผิวหนังเป็นองค์หนึ่ง. ที่เหลือเป็นองค์หนึ่งๆ. แต่ในที่นี้พึงเห็นว่า ท่านสงเคราะห์แม้เลือดด้วย มํส ศัพท์นั่นแหละ.