บทว่า สหโกเป สมุปฺปนฺเน คือ พร้อมกับความโกรธที่เกิดขึ้น.

อธิบายว่า ในลำดับของความโกรธที่เกิดขึ้นนั้นเอง.

บทว่า สีลพฺพตมนุสฺสรึ เราระลึกถึงศีลวัตร คือระลึกถึงศีลบารมีของตน.

บทว่า ตตฺเถว โกปํ นิคฺคณฺหึ เราข่มความโกรธได้ ณ ที่นั้นเอง คือตามที่เรานั่งบนอาสนะนั้นนั่นเอง เราห้ามความโกรธนั้นได้.