บทว่า อนริโย คือ ลิงนั้นเหลาะแหละด้วยความประพฤติ ในความเสื่อมและด้วยไม่ประพฤติในความเจริญ. อธิบายว่า มีมารยาทเลว.

บทว่า ลหุ คือ ล่อกแล่ก. บทว่า ขนฺเธ คือ ที่ลำคอ.

บทว่า มุตฺเตติ คือ ถ่ายปัสสาวะ. บทว่า โอหเนติ๑- คือ ถ่ายอุจจาระ.

บทว่า ตํ คือ มํ ได้แก่ เราผู้เป็นกระบือในครั้งนั้น.