ในบทเหล่านั้น บทว่า นิปฺลวิตํ คือ ลอยน้ำ.

บทว่า เอกจฺจิโย คือ คนบางคนประทุษร้ายมิตรเป็นบุรุษชั่ว แม้ตกลงไปในน้ำเมื่อมีผู้ช่วยขึ้นมาได้ก็ไม่ประเสริฐเลย เพราะไม้ยังใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง. แต่คนประทุษร้ายมิตร ย่อมเป็นไปเพื่อความพินาศ เพราะฉะนั้น ไม้จึงดีกว่าคนประทุษร้ายมิตรนั้น.

บทว่า มิคานํ คือ พระราชาตรัสถามว่า ดูก่อนรุรุมิคราช บรรดาเนื้อนกหรือมนุษย์ ท่านติเตียนอะไร?

บทว่า ภยํ หิ มํ วินฺทตินปฺปรูปํ คือ มฤคได้ภัยใหญ่กะเรา. อธิบายว่า ทำดุจเป็นของตน.