ครั้งนั้น พราหมณ์นั้นโกรธเคืองมีใจ

ประทุษร้าย แช่งเรามุ่งหมายจะให้ศีรษะแตก

คำแช่งนั้นจะตกลงบนศีรษะของเขาเอง เรา

เปลื้องเขาให้พ้นโดยควร.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๓,๓๔๘

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มาตังคจริยา”