ในบทเหล่านั้น บทว่า โส เม ปิตุมคฺคเหสิ ความว่า พระยาโปริสาทนั้นได้จับพระเจ้าชยทิส พระบิดาของเราซึ่งแสดงมาใกล้ต้นไม้ที่ตนนั่ง ที่พระหัตถ์ด้วยกล่าวว่า ท่านเป็นอาหารของเรามาแล้ว อย่าดิ้นรน ด้วยการสะบัดมือเป็นต้น เราจักกินท่านแม้ดิ้นรนอยู่ ดังนี้.

บทว่า ตสฺส คือ แห่งบุตรยักษิณีนั้น.

บทว่า ตสิตเวธิโต คือ สะดุ้งด้วยความกลัว หวาดหวั่นด้วยร่างกายสั่น.

บทว่า อุรุกฺขมฺโภ คือ พระเพลาทั้งสองกระด้าง.