และชาวแว่นแคว้นร้องไห้คร่ำครวญอย่างน่าสงสาร.
เราไม่ห่วงใย สละไปแล้ว.
ในบทเหล่านั้นบทว่า ปญฺชลิกา คือ ประคองอัญชลี.
บทว่า สเนคมา สรฏฺฐกา คือ ราชบุรุษทั้งปวงพร้อมด้วยชาวนิคมและชาวแว่นแคว้นพากันอ้อนวอนเราว่า ข้าแต่เทวะ ขอพระองค์อย่าทรงผนวชเลย.
อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที