บทว่า อวีตราโค ยังไม่ปราศจากราคะ คือมีความอยากด้วยอยากในตำแหน่งปุโรหิต.

บทว่า ตปสฺสินํ คือ ตบะและศีล จงสำคัญผู้นั้นว่าเป็นผู้มีศีล.

บทว่า จตุสฺสทํ คือ หนาแน่นด้วยสิ่ง ๔ อย่าง คือด้วยมนุษย์ทั้งหลาย เพราะมีมนุษย์เกลื่อนกล่น ๑ ด้วยข้าวเปลือก เพราะมีข้าวเปลือกมาก ๑ ด้วยไม้ เพราะไม้หาได้ง่าย ๑ ด้วยน้ำ เพราะมีน้ำสมบูรณ์ ๑.

บทว่า วาสเวน คือ ไม่หวั่นไหว ดุจท้าววาสวะประทาน.