บทว่า สพฺพสมาคตานํ คือ นั่งในท่ามกลางฤๅษีทั้งหลายที่มาประชุมกันทั้งหมด.

บทว่า อปิกมฺปมานา ไม่หวั่นไหว คือไม่ชักช้าจงบริโภคอาหารมีรสอร่อย.

บทว่า จราตุ ลาเภน วิกตฺถมานา คือ แต่งตัวน่ารัก เพราะลาภเป็นเหตุ จงเที่ยวไปเพื่อให้เกิดลาภ.

บทว่า อาวาสิโก คือ ผู้ดูแลวัด.