บทว่า สา มํ ทิสฺวาน ทุกฺขิตํ, ตีสุ ฐาเนสุ โยชยิ ความว่า เทพธิดานั้นเห็นเราประกอบด้วยทุกข์ เพราะทุกข์ใจอย่างนั้น จึงแนะนำให้เราประกอบในเหตุที่จะออกจากทุกข์ในราชสมบัติ ๓ ประการ คือ เป็นใบ้ เป็นคนง่อยเปลี้ย เป็นคนหนวก.

บทว่า ปณฺฑิจฺจยํ คือ ความเป็นบัณฑิต.

บทว่า มา วิภาวย คือ ท่านจงประกาศความเป็นบัณฑิต.

บทว่า พาลมโต คือ ให้เขารู้ว่าเป็นคนโง่.