ด้วยอุบายอะไรหนอ เราคิดแล้วได้เห็นความสัตย์

อันเป็นอรรถเป็นธรรมว่าเป็นที่พึ่งของหมู่ญาติได้

เราตั้งอยู่ในความสัตย์แล้ว จะปลดเปลื้องความ

พินาศใหญ่ของหมู่ญาตินั้นได้ เรานึกถึงธรรมของ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๓,๗๑๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มัจฉราชจริยา”