นี้แล้ว. อาศัยกำลังอานุภาพความสัตย์จึงยังฝน

ให้ตกห่าใหญ่. ผู้เสมอด้วยความสัตย์ของเราไม่มี.

นี้เป็นสัจบารมีของเรา ดังนี้.

ในบทเหล่านั้น บทว่า ขเณน อภิวสฺสถ คือ ไม่ชักช้าฝนก็ตกโดยขณะที่ทำสัจกิริยานั้นเอง.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๓,๗๓๐

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มัจฉราชจริยา”