บทว่า พฺรหฺมจารี คือ ชื่อพรหมจารี เพราะเป็นผู้ศึกษาเสมอด้วยการบรรพชาเป็นดาบส.

บทว่า มณฺฑพฺย คือ มีชื่อว่ามัณฑัพยะ.

บทว่า สหาโย คือ เป็นสหายที่รัก เพราะเป็นมิตรแท้ทั้งในเวลาเป็นคฤหัสถ์และเวลาเป็นบรรพชิต.

บทว่า มหาอิสิ คือ เป็นฤๅษีมีอานุภาพมาก.