บทว่า ตฺยาหํ คือ เราปลอบมารดาบิดาของเด็กนั้นโดยนัยมีอาทิว่า อย่าเศร้าโศกเสียใจไปเลย.

บทว่า โสกสลฺลิเน๒- คือ มีลูกศรคือความโศก.

บทว่า อคฺคํ คือ แต่นั้น เราได้ทำสัจกิริยาอันประเสริฐสูงสุด. ____________________________ ๑- ม. อาสิวิเสน. ๒- ม. โลกสลฺลิเต.

บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าเพื่อทรงแสดงสัจจกิริยาโดยสรุป จึงตรัสคาถาว่า :-