ความที่จิตน้อมไปในการเว้นบุคคลผู้ขาดสติสัมปชัญญะ หลงๆ ลืมๆ และคนบุคคลผู้มีจิตตั้งมั่นเป็นบริวารของสติ.

ความที่จิตน้อมไปในสติให้ถึงความบริบูรณ์ด้วยอินทรีย์ ทำความเฉียบแหลมในเรื่องที่สอบถาม เว้นบุคคลปัญญาทราม คบบุคคลมีปัญญา และพิจารณาถึงข้อควรประพฤติอันเป็นญาณลึกซึ้ง เป็นบริวารของปัญญา.

หมวด ๔ แห่งคุณมีศีลเป็นต้น. บุพภาคภาวนาในอารมณ์ ๓๘, และการกระทำวสีมีอาวัชชนวสีเป็นต้น เป็นบริวารของฌานทั้ง ๔.

พึงเจาะจงกล่าวตามสมควรถึงความที่จรณะเป็นต้น เป็นปัจจัยแห่งการสะสมบารมีมีทานบารมีเป็นต้น โดยนัยมีอาทิว่า