บทว่า อสํวุตา ได้แก่ ไม่ตั้งอยู่เบื้องต่ำ.

บทว่า ตโม จ ได้แก่ ความมืด.

บทว่า ติพฺโพ ได้แก่ หนาทึบ. เป็นความมืดเป็นนิตย์ เพราะไม่มีแสงสว่างของดวงจันทร์และดวงอาทิตย์.

บทว่า วิหโต ได้แก่ ถูกกำจัดแล้ว.