๑๒. มหาสุตโสมจริยาวณฺณนา

[๑๐๕] ทฺวาทสเม สุตโสโม มหีปตีติ เอวํนาโม ขตฺติโย. มหาสตฺโต หิ ตทา กุรุรฏฺเฐ อินฺทปตฺถนคเร โกรพฺยสฺส รญฺโญ อคฺคมเหสิยา กุจฺฉิมฺหิ นิพฺพตฺติ, ตํ สุตวิตฺตตาย จนฺทสมานโสมฺมวรวณฺณตาย จ ๑- "สุตโสโม"ติ สญฺชานึสุ. ตํ วยปฺปตฺตํ

พาราณสิราชา หิ ตถา มํสํ วินา อภุญฺชนฺโต อญฺญํ มํสํ อลภนฺเตน ภตฺตการเกน มนุสฺสมํสํ ขาทาปิโต รสตณฺหาย พทฺโธ หุตฺวา มนุสฺเส ฆาเตตฺวา มนุสฺสมํสํ ขาทนฺโต "โปริสาโท"ติ ลทฺธนาโม อมจฺจปาริสชฺชปฺปมุเขหิ นาคเรหิ เนคมชานปเทหิ จ อุสฺสาหิเตน กาฬหตฺถินา นาม อตฺตโน เสนาปตินา "เทว ยทิ รชฺเชน อตฺถิโก มนุสฺสมํสขาทนโต วิรมาหี"ติ วุตฺโต "รชฺชํ ปชหนฺโตปิ มนุสฺสมํสขาทนโต น โอรมิสฺสามี"ติ วตฺวา เตหิ รฏฺฐา ปพฺพาชิโต อรญฺญํ ปวิสิตฺวา เอกสฺมึ นิโคฺรธรุกฺขมูเล วสนฺโต ขาณุปฺปหาเรน ปาเท ชาตสฺส วณสฺส ผาสุภาวาย "สกลชมฺพุทีเป เอกสตขตฺติยานํ คลโลหิเตน พลิกมฺมํ กริสฺสามี"ติ เทวตาย อายาจนํ กตฺวา สตฺตาหํ อนาหารตาย วเณ ผาสุเก ชาเต "เทวตานุภาเวน เม โสตฺถิ อโหสี"ติ สญฺญาย "เทวตาย พลิกมฺมตฺถํ ราชาโน อาเนสฺสามี"ติ คจฺฉนฺโต อตีตภเว สหายภูเตน ยกฺเขน สมาคนฺตฺวา เตน ทินฺนมนฺตพเลน อธิกตรถามชวปรกฺกมสมฺปนฺโน หุตฺวา สตฺตาหพฺภนฺตเรเยว สตราชาโน อาเนตฺวา อตฺตโน วสนนิโคฺรธรุกฺเข โอลมฺเพตฺวา พลิกมฺมกรณสชฺโช อโหสิ.