ตตฺถ ตมนฺธการนฺติ ตมสงฺขาตํ โมหนฺธการนฺติ อตฺโถ.

ยทา ปน ตครนามเก นคเร สญฺชโย นาม ราชา กาเมสุ อาทีนวํ เนกฺขมฺมํ เขมโต จ ทิสฺวา อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิ. ตํ นวุติโกฏิโย อนุปพฺพชึสุ. เต สพฺเพเยว ปญฺจาภิญฺญาอฏฺฐสมาปตฺติลาภิโน อเหสุํ. อถ สตฺถา ธมฺมทสฺสี เตสํ อุปนิสฺสยสมฺปตฺตึ ทิสฺวา อากาเสน คนฺตฺวา สญฺชยสฺส ตาปสสฺส อสฺสมปทํ คนฺตฺวา อากาเส ฐตฺวา เตสํ ตาปสานํ อชฺฌาสยานุรูปํ ธมฺมํ เทเสตฺวา ธมฺมจกฺขุํ อุปฺปาเทสิ, โส ทุติโย อภิสมโย อโหสิ. เตน วุตฺตํ:-

[๓] "ยทา พุทฺโธ ธมฺมทสฺสี วิเนสิ สญฺชยํ อิสึ

ตทา นวุติโกฏีนํ ทุติยาภิสมโย อหู"ติ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๐๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๕. ธรรมทัสสีพุทธวงศ์”