อเถกทิวสํ รญฺโญ วปฺปมงฺคลํ นาม อโหสิ. ตํทิวสํ ราชา มหติยา วิภูติยา มหตา ปริวาเรน ๑- นครโต นิกฺขมนฺโต ปุตฺตมฺปิ คเหตฺวาว อคมาสิ. กสิกมฺมฏฺฐาเน เอโก ชมฺพุรุกฺโข ปรมรมณีโย ฆนสนฺทจฺฉาโย อโหสิ. ตสฺส เหฏฺฐา กุมารสฺส สยนํ ปญฺญาเปตฺวา อุปริ วรกนกตาราขจิตํ รตฺตเจลวิตานํ พนฺธิตฺวา สาณิปากาเรน ปริกฺขิปาเปตฺวา อารกฺขํ ฐเปตฺวา ราชา สพฺพาลงฺการํ อลงฺกริตฺวา อมจฺจคณปริวุโต ๑- นงฺคลกรณฏฺฐานมคมาสิ. ๒- ตตฺถ ราชา

อถ โพธิสตฺโต อิโต จิโต จ โอโลเกนฺโต กิญฺจิ อทิสฺวา สหสา อุฏฺฐาย ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อานาปาเน ปริคฺคเหตฺวา ปฐมชฺฌานํ นิพฺพตฺเตสิ. ธาติโย ขชฺชโภชฺชนฺตเร วิจรนฺติโย โถกํ จิรายึสุ. เสสรุกฺขานํ ฉายา นิวตฺตา, ตสฺส ปน ชมฺพุรุกฺขสฺส ฉายา ปริมณฺฑลา หุตฺวา ตตฺเถว อฏฺฐาสิ. ธาติโย ปนสฺส "อยฺยปุตฺโต เอกโกวา"ติ เวเคน สาณิปาการํ อุกฺขิปิตฺวา ปริเยสนฺติโย สิริสยเน ปลฺลงฺเกน นิสินฺนํ ตญฺจ ปาฏิหาริยํ ทิสฺวา คนฺตฺวา ตํ ปวตฺตึ รญฺโญ อาโรเจสุํ. ราชา เวเคน อาคนฺตฺวา ตํ ปาฏิหาริยํ ทิสฺวา "อยํ โว ตาต ทุติยวนฺทนา"ติ ปุตฺตํ วนฺทิ.

อถ มหาปุริโส อนุกฺกเมน โสฬสวสฺสุทฺเทสิโก อโหสิ. ราชา โพธิสตฺตสฺส ติณฺณํ อุตูนํ อนุจฺฉวิเก รมฺมสุรมฺมสุภนามเก ตโย ปาสาเท กาเรสิ. เอกํ นวภูมิกํ เอกํ สตฺตภูมิกํ เอกํ ปญฺจภูมิกํ. ตโยปิ ปาสาทา อุพฺเพเธน สมปฺปมาณา อเหสุํ. ภูมิกาสุ ปน นานตฺตํ อโหสิ.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๒๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๕. โคตมพุทธวงศ์”