ตตฺถ จริยาปิฏกนฺติ เกนฏฺเฐน จริยาปิฏกํ? อตีตาสุ ชาตีสุ สตฺถุ จริยานุภาวปฺปกาสินี ปริยตฺตีติ กตฺวา, ปริยตฺติอตฺโถ หิ อยํ ปิฏกสทฺโท "มา ปิฏกสมฺปทาเนนา"ติอาทีสุ ๒- วิย. อถ วา ยสฺมา สา ปริยตฺติ ตสฺเสว สตฺถุ ปุริมชาตีสุ จริยานํ อานุภาวปฺปกาสเนน ภาชนภูตา, ตสฺมาปิ "จริยาปิฏกนฺ"ติ วุจฺจติ, ภาชนตฺโถปิ หิ ปิฏกสทฺโท นิทฺทิฏฺโฐ "อถ ปุริโส อาคจฺเฉยฺย, กุทาลปิฏกํ อาทายา"ติอาทีสุ ๓- วิย. ตํ ปเนตํ จริยาปิฏกํ วินยปิฏกํ สุตฺตนฺตปิฏกํ

"ทฺวาสีติ พุทฺธโต คณฺหึ เทฺวสหสฺสานิ ภิกฺขุโต

จตุราสีติ สหสฺสานิ เย เม ธมฺมา ปวตฺติโน"ติ ๑- เอวํ ธมฺมภณฺฑาคาริเกน ปฏิญฺญาเตสุ จตุราสีติยา ธมฺมกฺขนฺธสหสฺเสสุ กติปยธมฺมกฺขนฺธสงฺคหํ. วคฺคโต อกิตฺติวคฺโค หตฺถินาควคฺโค ยุธญฺชยวคฺโคติ วคฺคตฺตยสงฺคหํ. จริยโต อกิตฺติวคฺเค ทส หตฺถินาควคฺเค ทส ยุธญฺชยวคฺเค ปญฺจทสาติ ปญฺจตึสจริยาสงฺคหํ. ตีสุ วคฺเคสุ อกิตฺติวคฺโค อาทิ, จริยาสุ อกิตฺติจริยา. ตสฺสาปิ:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๓๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อกิตติจริยา”