"มนุสฺสตฺตํ ลิงฺคสมฺปตฺติ เหตุ สตฺถารทสฺสนํ

ปพฺพชฺชา คุณสมฺปตฺติ อธิกาโร จ ฉนฺทตา"ติ ๙- เอวํ วุตฺเตหิ อฏฺฐหิ องฺเคหิ สมนฺนาคตํ มหาภินีหารํ อกาสิ. สมตฺตึส ปารมิโย ปวิจินิ ๑๐- สมาทิยิ, สพฺเพปิ พุทฺธการเก ธมฺเม สมฺปาเทตุํ อารภิ, ยมฺหิ เจ ตสฺมึ ภทฺทกปฺเป สพฺพโส ปูริตปารมี หุตฺวา อนุตฺตรํ สมฺมาสมฺโพธึ อภิสมฺพุชฺฌิ. อิเมสํ ทฺวินฺนํ มหากปฺปานํ อนฺตเร ยถาวุตฺตปริจฺเฉเท กาลวิเสเสติ. "กถํ ปเนตํ วิญฺญายตี"ติ? "กปฺเป จ สตสหสฺเส, จตุโร จ อสงฺขิเย"ติ อิทํ หิ มหากปฺปานํ ปริจฺเฉทโต อปริจฺเฉทโต จ สงฺขฺยาทสฺสนํ, สา โข ปนายํ สงฺขฺยา สงฺเขยฺยสฺส

@๑๓/๑๔๙/๑๒๒ ๕ ขุ.อุ. ๒๕/๒๐/๑๑๙ ๖ วิ.มหา. ๓/๑๑/๑๑, ม.มู. ๑๒/๒๘๕/๒๔๖

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๓๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อกิตติจริยา”