สุสฺโสณิ สุพฺภูรุ วิลคฺคมชฺเฌ ๑-

กิสฺส เม กมฺมสฺส อยํ วิปาโก"ติ. ๒- ตตฺถ ยิฏฺฐนฺติ ทานวเสน ยชิตํ. หุตนฺติ อาหุนปาหุนวเสน ๓- ทินฺนํ. สพฺพสฺส โน อิสฺสรา ตฺวนฺติ อมฺหากํ ปุญฺญกมฺมสฺส สพฺพสฺส ตฺวํ อิสฺสรา, "อยํ อิมสฺส วิปาโก, อยํ อิมสฺสา"ติ พฺยากริตุํ ๔- สมตฺถา. สุสฺโสณีติ สุนฺทรชฆเน. สุพฺภูรูติ สุนฺทเรหิ ภมุเกหิ อูรูหิ จ สมนฺนาคเต. วิลคฺคมชฺเฌติ วิลคฺคตนุมชฺเฌ. กิสฺส เมติ มยา กตกมฺเมสุ กตรกมฺมสฺส อยํ วิปาโก, เยนาหํ อปฺปติฏฺเฐ มหาสมุทฺเท อชฺช ปติฏฺฐํ ลภามีติ.

ตํ สุตฺวา เทวธีตา "อยํ พฺราหฺมโณ `ยํ อตฺตนา กุสลกมฺมํ กตํ, ตํ กมฺมํ น ชานาตี'ติ สญฺญาย ปุจฺฉติ มญฺเญ, กเถสฺสามิ นนฺ"ติ นาวาภิรุหนทิวเส ปจฺเจกพุทฺธสฺส ฉตฺตุปาหนทานปุญฺญเมว ตสฺส การณนฺติ กเถนฺตี:-

"ฆมฺเม ปเถ พฺราหฺมณ เอกภิกฺขุํ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๓๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สังขพราหมณจริยา”