"ราชา มาตา มเหสี จ อุปราชา ปุโรหิโต

รชฺชุคฺคาโห สารถี เสฏฺฐี โทโณ โทวาริโก ตถา

คณิกา เต เอกาทส ครุธมฺเม ปติฏฺฐิตา"ติ.

เต อมจฺจา โพธิสตฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา ตมตฺถํ อาโรเจสุํ. มหาสตฺโต "มยฺหํ ครุธมฺเม กุกฺกุจฺจํ อตฺถิ, มาตา ปน เม สุรกฺขิตํ รกฺขติ, ตสฺสา สนฺติเก คณฺหถา"ติ วตฺวา เตหิ "มหาราช กุกฺกุจฺจํ นาม ภิกฺขากามสฺส สลฺเลขวุตฺติโน โหติ, เทถ โน"ติ ยาจิโต "ปาโณ น หนฺตพฺโพ, อทินฺนํ น อาทาตพฺพํ, กาเมสุมิจฺฉาจาโร น จริตพฺโพ, มุสา น ภณิตพฺพํ, มชฺชํ น ปาตพฺพนฺ"ติ สุวณฺณปฏฺเฏ ลิขาเปตฺวา "เอวํ สนฺเตปิ มาตุ สนฺติเก คณฺหถา"ติ อาห.

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๔๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. กุรุธรรมจริยา”