สุวณฺณตฺถิกสฺสา"ติ. ๑-

[๓๓] ตตฺถายํ ทานสฺส ปวตฺติตากาโร:- มหาปุริโส หิ อิตฺถีนญฺจ ปุริสานญฺจ อนุจฺฉวิเก อลงฺกาเร กาเรตฺวา อิตฺถิมตฺตเมว ตตฺถ ปริจารวเสน ๒- เสสญฺจ สพฺพํ ปริจฺจาควเสน ฐเปตฺวา "ราชา มหาสุทสฺสโน ทานํ เทติ, ตํ ยถาสุขํ ปริภุญฺชถา"ติ เภรึ จราเปสิ. มหาชนา โปกฺขรณิตีรํ คนฺตฺวา นฺหาตฺวา วตฺถาทีนิ นิวาเสตฺวา มหาสมฺปตฺตึ อนุภวิตฺวา เยสํ ตาทิสานิ อตฺถิ, เต ปหาย คจฺฉนฺติ. เยสํ นตฺถิ, เต คเหตฺวา คจฺฉนฺติ. เย หตฺถิยานาทีสุปิ นิสีทิตฺวา ยถาสุขํ วิจริตฺวา วรสยเนสุปิ สยิตฺวา สมฺปตฺตึ อนุภวิตฺวา อิตฺถีหิปิ สทฺธึ สมฺปตฺตึ อนุภวิตฺวา สตฺตวิธรตนปสาธนานิ ปสาเธตฺวา สมฺปตฺตึ อนุภวิตฺวา ยํ ยํ อตฺถิกา, ตํ ตํ คเหตฺวา คจฺฉนฺติ, อนตฺถิกา โอหาย คจฺฉนฺติ. ตมฺปิ ทานํ อุฏฺฐาย สมุฏฺฐาย เทวสิกํ ทียเตว. ตทา ชมฺพุทีปวาสีนํ อญฺญํ กมฺมํ นตฺถิ. ทานํ ปริภุญฺชนฺตา สมฺปตฺตึ อนุภวนฺตา วิจรนฺติ. น ตสฺส ทานสฺส กาลปริจฺเฉโท อโหสิ. รตฺติญฺจาปิ ทิวาปิ ยทา ยทา อตฺถิกา อาคจฺฉนฺติ, ตทา ตทา ทียเตว. เอวํ มหาปุริโส ยาวชีวํ สกลชมฺพุทีปํ อุนฺนงฺคลํ กตฺวา มหาทานํ ปวตฺเตสิ. เตน วุตฺตํ "ทิวา วา ยทิ วา รตฺตึ, ยทิ เอติ วนิพฺพโก"ติอาทิ. ๓-

ตตฺถ ทิวา วา ยทิ วา รตฺตึ ยทิ เอตีติ เอเตนสฺส ยถากาลํ ทานํ ทสฺเสติ. ยาจกานํ หิ ลาภาสาย อุปสงฺกมนกาโล เอว โพธิสตฺตานํ ทานสฺส กาโล นาม. วนิพฺพโกติ ยาจโก. ลทฺธา ยทิจฺฉกํ โภคนฺติ เอเตน ยถาภิรุจิตํ ทานํ. โย โย หิ ยาจโก ยํ ยํ เทยฺยธมฺมํ อิจฺฉติ, ตสฺส ตสฺส ตํ ตเทว โพธิสตฺโต เทติ. น ตสฺส มหคฺฆทุลฺลภาทิภาวํ อตฺตโน อุปโรธํ จินฺเตสิ. ปูรหตฺโถว คจฺฉตีติ เอเตน ยาวทิจฺฉกํ ทานํ ทสฺเสติ. ยตฺตกํ หิ ยาจกา อิจฺฉติ, ตตฺตกํ อปริหาเปตฺวาว มหาสตฺโต เทติ อุฬารชฺฌาสยตาย จ มหิทฺธิกตาย จ.