[๓๔] "ยาวชีวิกนฺ"ติ เอเตน ทานสฺส กาลปริยนฺตาภาวํ ทสฺเสติ. สมาทานโต ปฏฺฐาย หิ มหาสตฺตา ยาวปาริปูริ เวมชฺเฌ น กาลปริจฺเฉทํ กโรนฺติ, โพธิสมฺภารสมฺภรเณ สงฺโกจาภาเวน อนฺตรนฺตรา อโวสานาปตฺติโต มรเณนปิ อนุปจฺเฉโท เอว, ตโต ปรมฺปิ ตเถว ปฏิปชฺชนโต, "ยาวชีวิกนฺ"ติ ปน มหาสุทสฺสนจริตสฺส วเสน วุตฺตํ. นปาหํ เทสฺสํ ธนํ ทมฺมีติ อิทํ ธนํ นาม มยฺหํ น เทสฺสํ อมนาปนฺติ เอวรูปํ มหาทานํ เทนฺโต เคหโต จ ธนํ นีหราเปมิ, นปิ นตฺถิ นิจโย มยีติ มม สรีเร ธนนิจโย ธนสงฺคโห นาปิ นตฺถิ. สลฺเลขวุตฺติสมโณ วิย อสงฺคโหปิ น โหมีติ อตฺโถ. อิทํ เยน อชฺฌาสเยน ตสฺสิทํ มหาทานํ ปวตฺติตํ, ตํ ทสฺเสตุํ วุตฺตํ.

[๓๕] อิทานิ ตํ อุปมาย วิภาเวตุํ "ยถาปิ อาตุโร นามา"ติอาทิมาห. ตตฺถิทํ อุปมาสํสนฺทเนน สทฺธึ อตฺถทสฺสนํ:- ยถา นาม อาตุโร โรคาภิภูโต ปุริโส โรคโต อตฺตานํ ปริโมเจตุกาโม ธเนน หิรญฺญสุวณฺณาทินา เวชฺชํ ติกิจฺฉกํ ตปฺเปตฺวา อาราเธตฺวา ยถาวิธิ ปฏิปชฺชนฺโต ตโต โรคโต วิมุจฺจติ.

[๓๖] ตเถว เอวเมว อหมฺปิ อฏฺฏภูตํ ๑- สกลโลกํ กิเลสโรคโต สกลสํสารทุกฺขโรคโต จ ปริโมเจตุกาโม ตสฺส ตโต ปริโมจนสฺส อยํ

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๔๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาสุทัสนจริยา”