อทินฺนปุพฺพํ ทานวรํ อชฺช ทสฺสามิ ยาจเก"ติ.

ตตฺถ ตสฺสาติ ตสฺส พฺราหฺมณรูปธรสฺส สกฺกสฺส. หฏฺโฐติ ตุฏฺโฐ. สํวิคฺคมานโสติ มม จิตฺตํ ชานิตฺวา วิย อิมินา พฺราหฺมเณน จกฺขุ ยาจิตํ, เอตฺตกํ กาลํ เอวํ อจินฺเตตฺวา ปมชฺชิโต วตมฺหีติ สํวิคฺคจิตฺโต. เวทชาโตติ ชาตปีติปาโมชฺโช. อพฺรวินฺติ อภาสึ. มานสนฺติ มนสิ ภวํ มานสํ, ทานชฺฌาสโย, "จกฺขุํ ทสฺสามี"ติ อุปฺปนฺนทานชฺฌาสโยติ อตฺโถ. สงฺกปฺโปติ มโนรโถ. ปริปูริโตติ ปริปุณฺโณ.

อถ โพธิสตฺโต จินฺเตสิ "อยํ พฺราหฺมโณ มม จิตฺตาจารํ ญตฺวา วิย ทุจฺจชมฺปิ จกฺขุํ มํ ยาจติ, สิยา นุ โข กายจิ เทวตาย อนุสิฏฺโฐ ภวิสฺสติ. ปุจฺฉิสฺสามิ ตาว นนฺ"ติ จินฺเตตฺวา ตํ พฺราหฺมณํ ปุจฺฉิ. เตนาห ภควา ชาตกเทสนายํ:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๔๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สีวีราชจริยา”