รญฺโญ น จิรสฺเสว อกฺขีนิ อาวาฏภาวํ อปฺปตฺตานิ กมฺพลเคณฺฑุกํ ๒- วิย อุคฺคเตน มํสปิณฺเฑน ปูเรตฺวา จิตฺตกมฺมรูปสฺส วิย รุหึสุ, เวทนา ปจฺฉิชฺชิ. อถ มหาสตฺโต กติปาหํ ปาสาเท วสิตฺวา "กึ อนฺธสฺส รชฺเชนาติ อมจฺจานํ รชฺชํ นิยฺยาเทตฺวา อุยฺยานํ คนฺตฺวา ปพฺพชิตฺวา สมณธมฺมํ กริสฺสามี"ติ จินฺเตตฺวา อมจฺจานํ ตมตฺถํ อาโรเจตฺวา "มุขโธวนาทิทายโก เอโก ปุริโส มยฺหํ สนฺติเก โหตุ, สรีรกิจฺจฏฺฐาเนสุปิ เม รชฺชุกํ พนฺธถา"ติ วตฺวา สิวิกาย คนฺตฺวา โปกฺขรณิตีเร ราชปลฺลงฺเก นิสีทิ. อมจฺจาปิ วนฺทิตฺวา ปฏิกฺกมึสุ. โพธิสตฺโตปิ อตฺตโน ทานํ อาวชฺเชสิ. ตสฺมึ ขเณ สกฺกสฺส อาสนํ อุณฺหาการํ ทสฺเสสิ. สกฺโก ตํ ทิสฺวา "มหาราชสฺส วรํ ทตฺวา จกฺขุํ ปฏิปากติกํ กริสฺสามี"ติ โพธิสตฺตสฺส สมีปํ คนฺตฺวา ปทสทฺทมกาสิ. มหาสตฺเตน จ "โก เอโส"ติ วุตฺเต:-

"สกฺโกหมสฺมิ เทวินฺโท อาคโตสฺมิ ตวนฺติเก

วรํ วรสฺสุ ราชิสิ ยํ กิญฺจิ มนสิจฺฉสี"ติ ๑- วตฺวา เตน:-