ตตฺถ ททมานสฺสาติ จกฺขูนิ ทาตุํ เวชฺเชน อุปฺปาเฏนฺตสฺส. เทนฺตสฺสาติ อุปฺปาฏิตานิ ตานิ สกฺกพฺราหฺมณสฺส หตฺเถ ฐเปนฺตสฺส. ทินฺนทานสฺสาติ จกฺขุทานํ ทินฺนวโต. จิตฺตสฺส อญฺญถาติ ทานชฺฌาสยสฺส อญฺญถาภาโว. โพธิยาเยว การณาติ ตญฺจ สพฺพญฺญุตญฺญาณสฺเสว เหตูติ อตฺโถ.

[๖๖] สพฺพญฺญุตญฺญาณสฺส สุทุลฺลภตาย เอวํ สุทุกฺกรํ มยา กตนฺติ น จกฺขูนํ น อตฺตภาวสฺสปิ อปฺปิยตายาติ ทสฺเสนฺโต "น เม เทสฺสา"ติ โอสานคาถมาห. ตตฺถ อตฺตา น เม น เทสฺสิโยติ ปฐโม นกาโร นิปาตมตฺโต. อตฺตา น เม กุชฺฌิตพฺโพ, น อปฺปิโยติ อตฺโถ. "อตฺตานํ เม น เทสฺสิยนฺ"ติปิ ปาโฐ. ตสฺสตฺโถ:- เม อตฺตานํ อหํ น เทสฺสิยํ น กุชฺเฌยฺยํ น กุชฺฌิตุํ อรหามิ น โส มยา กุชฺฌิตพฺโพติ. "อตฺตาปิ เม น เทสฺสิโย"ติปิ ปฐนฺติ. อทาสหนฺติ อทาสึ อหํ. "อทาสิหนฺ"ติปิ ปาโฐ.

ตทา ปน โพธิสตฺตสฺส สจฺจกิริยาย จกฺขูสุ อุปฺปนฺเนสุ สกฺกานุภาเวน สพฺพา ราชปริสา สนฺนิปติตาว อโหสิ. อถสฺส สกฺโก มหาชนมชฺเฌ อากาเส ฐตฺวา:-

เล่มที่ ๓๓ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก๑,๔๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สีวีราชจริยา”